خوابگرد قدیم - روی میز ممنوع!

از داستان‌های بی‌ویرایش امروز (۴)
نویسنده: ژیلا بنی‌یعقوب

در گوشه‌ی سمت چپِ طبقه‌ی همکف در سالن ملاقات، مدت‌هاست که میزی هست که کارت‌های آبی‌رنگ ملاقات را روی آن قرار می‌دهند. جایی که ما هر هفته یکی از این کارت‌ها را بر می‌داریم و مشخصات خود و زندانی‌مان را می‌نویسیم و سپس آن را به متصدی‌های البته خوش‌اخلاق سالن ملاقات می‌دهیم و بعد آن‌ها ساعت یا ساعت‌های بعد ما را صدا می‌کنند تا برای ملاقات به طبقه‌ی دوم برویم. امروز وقتی به همان میز همیشگی مراجعه کردم، دیدم که کاغذی زیر شیشه‌اش گذاشته‌اند: «از پر کردن کارت ملاقات روی میز خودداری کنید.»

امروز مصطفی می‌خواست کارت ملاقات را روی میز پر کند... و ظاهراً همین سرآغاز یک جدل شده و بعد هم دو ـ سه نفر بر سر پسر جوانِ مقیسه ریختند و کتکش زدند.... نزد مأموری که نزدیک میز ایستاده بود، رفتم و پرسیدم: «راستی چرا از امروز اجازه نمی‌دهید که کارت‌ها را روی میز پر کنیم؟ مگر این میز از طلا و جواهر است که نگرانید ساییده شود؟»

مأمور که یک سرباز وظیفه بود گفت: «من که کاره‌ای نیستم، مافوقم این دستور را به من داده... اما اگر شما هم استدلال مافوق من را بشنوید، حق رابه او می‌دهید که چنین تصمیمی گرفته. گفتم: «خب، لطفاً بگو استدلال آقای مافوق چیست؟»

گفت:« اغلب کسانی که برای ملاقات می‌آیند و این‌جا کارت‌های‌شان را پر می‌کنند، زنان هستند. آن‌ها وقتی خم می‌شوند تا کارت‌شان را پر کنند، پشت به جمعیتی که پشت سرشان ایستاده‌اند، خم می‌شوند. خب خم شدن‌شان می‌تواند برای برخی از مردان که در پشت سر آن‌ها ایستاده‌اند، خوشایند باشد...»

بقیه‌ی حرف‌هایش را نشنیدم. گفتم: چی؟! اولاً که کسی که امروز به خاطر خم شدن و پرکردن کارتش روی این میز کتک خورد یک مرد بود نه یک زن! ثانیاً... [منبع]

+ کدام مهندس؟ ـ از داستان‌های بی‌ویرایش امروز (۳)
+ ممنوع از خروج ـ از داستان‌های بی‌ویرایش امروز (۲)

+ این ملک شخصی ست ـ از داستان‌های بی‌ویرایش امروز (۱)



نظرات خوانندگان
۰۸:۲۹ ۱۳۹۰/۰۸/۱۰ وای بر قومی که فرومایگان فرادستان شان باشند!
۱۹:۰۷ ۱۳۹۰/۰۸/۱۲ سال ها پیش از زبان زن یک مافوق در جمعی شنیدم وقتی زن های آشنا خودشان را خوب نمی پوشانند، جناب مافوق می تواند بدون لباس تصورشان کند. من آنوقت ها فقط جوانی ۱۸ یا ۱۹ ساله بودم، ولی با این حرف می توانستم کاراکتر مافوق ها را سردستی طبقه بندی کنم. این که می گویند شستشوی مغزی ایدئولوژیکی در نظام های ایدئولوژیکی حرف درستی است، و این که خیلی از ایرانی ها -و با جسارت بگویم خیلی از خاورمیانه ای ها- بیمار جنسی هستند هم حقیقت تلخی است. هوای تازه. تمام خاورمیانه یک کم هوای تازه می خواهد، و البته نه بهار عربی!

نام
ایمیل
وب‌سایت
پیام



صفحه‌ی قبل | صفحه‌ی بعد

طراحان :پشتیبانی
آرش خاکپور :طراحی
آیدین نصیری :اجرا
بازنشر کاغذیِ یادداشت‌های خوابگرد، بی اجازه، و بازنشر الکترونیکی ِ بی لینک روا نیست.