خوابگرد قدیم

این، بخشی از فصل «فمینیسم تعریف‌گریز» است از یک کتاب در دست انتشار به قلم شهلا زرلکی، که به خواهش من آن را، به مناسبت روز جهانی زن، برای انتشار در خوابگرد فرستاد. امیدوارم با صدور مجوز نهایی این کتاب، به زودی آن را در دست بگیریم و بخوانیم.


فمینیست تعریف‌گریززن جهان امروز به زبانی که هنوز قواعد دستوری و ویرایشی خود را طبق دستور نظریه‏پردازانش تکمیل نکرده، در آستانه‌ی جهان می‏ایستد و می‏گوید: من از قدرت زایش برخوردارم. من به زبان خودم حرف می‏زنم. من در اجتماع و خانه کار می‏کنم. این زن قدرتمند از به دست آوردن حقوقی که همجنسانش در یکی دو قرن قبل احیاء کردند، خرسند است. او امروز هم دستمزد کار بیرون از خانه را می‏گیرد و هم وظیفه تربیت فرزندان را به عهده دارد. امور مربوط به خانه‏داری را بر خود هموار کرده است. از یک سو تکنولوژی به یاری امور آشپزخانه آمده است و از طرفی تبلیغات فمینیسم نو به او می‏گویند کدبانوگری و مادری برازنده‌ی اوست.

زن امروز مثل زن دهه‌ی شصت میلادی که هیجان‏زده‌ی تساوی و تشابه با مرد بود، از بارداری و شیردهی هراسی ندارد. پیشرفت‏های تازه‌ی علم و فناوری به او اطمینان داده‏اند که زیبایی اندام زنانه‏اش در معرض خطر نیست. این زن از دوگانگی وظایف خود راضی به نظر می‏رسد و حاضر نیست از یکی به خاطر دیگری چشم‏پوشی کند. با شکم برآمده به اجتماع می‏رود. از دردهای قاعدگی و محدودیت ماهانه خود به عنوان امری طبیعی حرف می‏زند و در منازعات و مباحثات سیاسی و اقتصادی کشورش فعالانه وارد حیطه‌ی نقد و نظر می‏شود.

زن در جامعه‌ی جهانی پذیرای نقش‏های چندگانه شده است. او بی‏آن‌که همچون زنان چند دهه قبل، از نقش‏های زنانه‌ی خود به سود اکتساب نقش مردانه بکاهد، پذیرای همه‌ی نقش‎ها با هم شده است. کار بیرون از خانه با گستردگی دامنه‏ای که دارد به کار خانه اضافه شده. شوهر و بچه‏ها مسائل خودشان را دارند و محیط کار دغدغه‏ها و آسیب‏های روانی خودش را. بازتاب افراط موج دوم را در سال‏های اخیر به شکل خشونت‏های اجتماعی در محیط کار و بیرون از آن می‏بینیم. چنین تظاهرات و نشانه‏هایی که در مرور گذرای اکثر اجتماعات امروزی دیده می‏شود، همه‌ی ماجرا نیست. به عهده گرفتن نقش‏های مختلف نیازمند قدرت و انرژی است. زنی که امروز از به دست آوردن و بازسازی نقش‏های متفاوت خوشنود است، آیا چنان قدرتمند هست که بتواند از پس همه مسوولیت‏هایی که پذیرفته برآید؟

آمار کلینیک‏های روان و اعصاب همچنان زنان را بیشترین مشتریان روانشناسی و روانپزشکی معرفی می‏کند. مانند دوران اولیه آزادی زنان در سال‏های پس از انقلاب صنعتی، همچنان زنان بیمارترند. فشار و استرس زندگی‏های دوگانه بر پیکر شکننده زن سنگینی می‏کند. تطابق و هماهنگی نقش رئیس یا کارمند با نقش‏های مادری و خانه‏داری چندان آسان نیست. این تعویض چهره، رفتاری روزمره است که به خستگی‏های زن دامن می‏زند. افسردگی‏ها و اضطراب‏های ماهانه و چرخه کاستی و فزونی هورمون‏های تعیین‏کننده رفتار، مزید بر علتند. طبیعت و اجتماع توامان می‏شوند. زنی که تازه به خواسته‏های توامان رسیده، نه حاضر است از یکی به نفع دیگری بگذرد و نه تاب و توان مدیریت همزمان هر دو را دارد.

تبلیغات و انگاره‏های فمینیستی جدید با اعطای نقش‏های مختلف، زن را هیجان‏زده کرده‏اند. زن از به دست آوردن این همه امتیاز هم شاد است و هم غمگین. موج سوم فمینیسم با همه‌ی اصلاحات و اعتدلال‏گرایی‏‎اش هنوز زن را به مرز رضایت و سلامت کامل نرسانده است. هنوز همه‏چیز همچنان در مرحله‌ی گذار است. گذارهای پی در پی، زن و نظریه‏پردازانش را خسته کرده است. پا گرفتن هر مرحله‏ای نیازمند زمان است و تجربه.

موج دوم با همه عصیان و خشم و خروشش سی ساله شد. در مرز سی سالگی بود که به عصیان مرگبار خود پی برد. موج دوم فمینیسم موج سهمگینی بود که زنان بسیاری را در خود غرق کرد. موج دوم، موج آزادی مطلق بود و گریز از همه نقش‏هایی که طبیعت برای زن در نظر گرفته است. گریز از قانون طبیعت بهای سنگینی داشت. زنان آن را پرداختند و وارد جهان نو شدند. جهانی که به نوعی واپس‏روی به گذشته بود. آن‌ها آن قدر جلو آمده بودند که لازم بود اندکی عقب‏نشینی کنند. این اوج و فرود و این پیش‏روی و عقب‏گرد، نوسان تاریخی سرگیجه‏آوری است که به سراسیمگی و هول و هراس زن دامن می‏زند.

حالا صدایی از پس و پشت همه‌ی نظریه‏ها و تئوری‏ها به گوش می‏رسد: زمان آرامش و تثبیت کی فرا می‏رسد؟ آیا زن آینده نزدیک خواهد توانست با عبور از همه‌ی امواج فمینیستی به ساحلی برای غنودن و آرامیدن در طبیعت زنانه خویش برسد؟ آیا اصلاح موج سوم و انقلاب موج دوم زن را به وضعیتی پایدار می‏رساند؟ آیا موج سوم خود نیازمند اصلاح موج چهارمی نخواهد بود؟

:: تیتر از خوابگرد است و الهام‌گرفته از شعری از شاملو

بامداد دومشماره‌ی دوم از سری دوم مجله‌ی بامداد، گاهنامه‌ی تخصصی بر و بچه‌های دانشکده‌ی سینما و تئاتر دانشگاه هنر، به سردبیری «احمد حسن‌زاده»، با تمرکز بر پرونده‌ی حیوانات در ادبیات، منتشر شد. از حیوانات در آثار همینگوی و کافکا در این پرونده هست تا حضورشان در توتم‌ها و نشانه‌شناسی آنان و دیگر مطالب.

اما به نظر خود من، هدیه‌ی اصلی این شماره به خوانندگان، نمایشنامه‌ی بسیار مشهور «زن نانوا» نوشته‌ی «مارسل پانیول» به ترجمه‌ی مترجم ارجمند «داود نوابی» است. خاطرم هست اول بار با «یعقوب یادعلی» در سال‌های دانشجویی با داستان این نمایشنامه آشنا شدیم. تاریخ سینمای «ژرژ سادول» را می‌خواندیم که به خلاصه‌ی فیلمی برخوردیم که بر اساس این نمایشنامه ساخته شده بود. از همان زمان عاشق ایده‌ی این نمایشنامه شدیم.

بامداد را می‌توانید از کتاب فروشی‌های ثالث، نیلوفر، بیدگل، چشمه، افق، توس و آگورا بخرید. معرفی شماره‌ی قبلی بامداد، ویژه‌ی «ادبیات شهری» را هم می‌توانید در این لینک ببینید و بخوانید.
محمدحسن شهسواری

بازگشت به تنهایی میرحسین موسویترتیب قرارگرفتن داستان‌ها بر اساس شماره‌هایی ست که خود میرحسین روی کپی‌ داستان‌ها نوشته بوده. تاریخ دقیق انتخاب‌ها روشن نیست، ولی شروعش دست‌کم به چند سال پیش از انتخابات برمی‌گردد. ضمن این که معلوم نیست این پانزده داستان همه‌ی انتخاب میرحسین از میان داستان‌های کوتاه فارسی ست تا قبل از زندانی شدن در خانه‌‌اش، یا قرار بوده بیش‌تر باشد.

در این کتاب، داستان‌های «حفاظ سرد» اثر حسین مرتضاییان آبکنار، «شن باد» اثر ابراهیم خدادوست، «دیوار» اثر داوود غفارزادگان، «راه دور» اثر محمد بهارلو، «نوروز مرگ» اثر ابراهیم‌ زاده گرجی، «در مهتاب پس از باران» اثر محمد رحیم اخوت، «جادوی خواب و خیال» اثر حسن خادم، «کبریت‌های خیس» اثر باقر رجبعلی (محمدباقر رضایی)، «در انبوه مه» اثر محمد عزیزی، «داستان سوم شخص مفرد غایب در گذشته » اثر محمدرضا پورجعفری، «پیش از خواب » اثر حسین راستی، «دوباره خداحافظ » اثر حسن نجفی عنصرودی، «استخر» اثر فرهاد کشوری، «رد پای مرد کهربایی» اثر ابوتراب خسروی و «روزی که خورشید سوخت» اثر فیروز زنوزی جلالی گردآوری و منتشر شده است. [+]

:: لینک دانلود فایل پی‌دی‌اف این کتاب از سایت کلمه
:: لینک دانلود فایل پی‌دی‌اف این کتاب از سایت گوگل

این ایده را دوستی نادیده با نام مستعار «لا دری» چند روز پیش در گوگل‌پلاس نوشت و دیگران پای آن نظر دادند. برای گسترش طرح در فضایی عمومی‌تر و رساندنِ ایده به جامعه‌ی ناشران و نویسندگان، متن ایده و نظرهای پای آن را با اندکی ویرایش در این‌جا بازنشر می‌کنم. [+]


لا دریاین را تصور کنید:
من وارد وب‌سایتی می‌شوم٬ فهرستی از نویسنده‌ها و کتاب‌هایی را که «خواهند» نوشت، می‌بینم. از هر کتاب یکی دو فصل اولش هم رایگان موجود است. از کتابی خوشم می‌آید و دوست دارم بعد از کامل شدنش آن را بخوانم.

تمام مراحل پرداخت را انجام می‌دهم٬ اما ناشر قول می‌دهد فقط در صورتی که تا تاریخ مشخصی کتاب تمام شد، پول را از حساب من برداشت کند (امکان بانکی‌اش در ایران وجود دارد؟ وجود دارد: حواله‌ی بانکی مدت‌دار. نظرها را ببینید.)

همین طور ناشر یا نویسنده می‌تواند بگوید فقط در صورتی که مقدار پول جمع‌شده تا تاریخ فلان به بهمان تومان رسید، کار کتاب را شروع می‌کنیم. اگر از آن حد کمتر بود بی‌خیال می‌شویم و از کسی پولی نمی‌گیریم.

وقتی که کتاب تمام شد، برای کسانی که پولی داده‌اند نسخه‌ی پی‌دی‌اف (یا کتابخوان یا چاپی٬ بسته به پولی که داده‌اند) ارسال می‌شود.

چرا؟ [ادامـــه]

به شیوه‌ی کیان فتوحیهادی معصوم‌دوست چند سال پیش داستان «به شیوه‌ی کیان فتوحی» را نوشت که مثل خیلی از رمان‌های دیگر در این سال‌ها، زیر دستان بررسان اداره‌ی سانسور وزارت ارشاد جان به جان‌آفرین تسلیم کرد. چندوچون سقط شدن آن را هم معصوم‌دوست در رنج‌نامه‌ای نوشت و حدود شش ماه پیش در خوابگرد منتشر شد. و شاید شما هم جزو کسانی بودید که با خواندن آن رنج‌نامه بر او تاختید که این همه پی‌گیری و برو و بیا و عذاب و تحقیر در اداره‌ی کتاب ارشاد چرا؟

معصوم‌دوست حالا نوزاد سقط‌شده‌اش را جانِ دوباره بخشیده و رمان خوش‌‌خوان و خوش‌نام‌ «به شیوه‌ی کیان فتوحی» را با حمایت انتشارات نوگام، روی اینترنت منتشر کرده و در اختیار همه‌ی علاقه‌مندان داستان‌های امروز قرار داده تا بخوانند لذت ببرند و ردی هرچند باریک هم به جوی کم‌آب ادبیات مستقل افزوده شود.


>> برای دانلود این رمان کوتاه این‌جا را کلیک کنید. <<


هادی معصو‌م‌دوست که متولد ۱۳۶۴ است و لیسانس گرافیک دارد و فوق‌لیسانس ادبیات نمایشی، خودش در باره‌ی خودش می‌گوید: همه‌ی دغدغه‌ی من قبل از هر کار دیگری، اول نوشتن است و بعد سینما، و موضوع بی‌ربط آن‌که از همان اولش می‌دانستم قرار نیست پولدار شوم!

او در باره‌ی داستان‌نویسی‌اش هم می‌گوید: کافی ست موقع پیچیدن توی یکی از فرعی‌ها اشتباه کنی تا سر از یک اتوبان یک‌طرفه در بیاوری. اتوبانی که از همان لحظه‌ی ورود می‌دانی که راه را اشتباه آمده‌ای، ولی تا یک مسافت طولانی هیچ دوربرگردانی در کار نیست. پس مجبوری اذیت شوی و راه اشتباه را آن‌قدر ادامه بدهی تا وقتی برسی به یک بریدگی. آن وقت اگر زوری برایت مانده باشد برگردی راهِ آمده را.

هادی معصوم‌دوست - عکس از مهدی شهسوارداستان «به شیوه کیان فتوحی» هم جلوه‌گر همین مضمونِ نه‌چندان تازه است، اما با روایتِ اختصاصی و در برخی زمینه‌ها منحصربه‌فرد هادی معصوم‌دوست. کیان، شخصیت اصلی داستان، دهه‌ی سی‌سالگی‌اش را می‌گذراند. همسر دارد و پسری پنج‌ساله. گاهی فیلمبردار عروسی‌ها ست و گاهی فیلم‌های خارجی را برای پخش در ایران بی‌خطر می‌کند. زندگی کیان از روزی تغییر می‌کند که در یکی از عروسی‌ها با ناهید آشنا می‌شود. و اولین عدول کیان از زندگی خط‌کشی‌شده‌اش آغاز فوران دردناک سال‌ها سرکوب و تحمیق‌شدگی ‌ست.

ناشر این رمان در معرفی آن هم‌چنین نوشته: معصوم‌دوست در به تصویر کشیدن میل به شورش و فرار و تسلیم که زاییده‌ی خشونت روابط قدرتی آدم‌ها ست موفق عمل می‌کند. اختلاف طبقاتی را به خوبی نشان می‌دهد، به تغییر آرام درک و فهم رایج از مسئله‌ی جنسیت می‌پردازد، نیم‌نگاهی می‌اندازد به معنا و تعریف زن سنتی و زن مدرن و بالأخره در روایت داستانش جایگاه دشنام و کارکرد آن را در زندگی پایتخت‌نشین‌ها به خوبی نشان می‌دهد.

انتشارات نوگام نسخه‌ی کامل و رایگان این رمان را برای دانلود روی سایت خود گذاشته است، هم به صورت پی‌دی‌اف هم با فرمت ویژه‌ی EPUB. «به شیوه‌ی کیان فتوحی» را بخوانید و اگر از خواندن آن لذت بردید، آن را به دیگران هم معرفی کنید.

پیوندها:
:: وبلاگ هادی معصوم‌دوست
:: صفحه‌ی معرفی نویسنده و داستانش، با لینک‌های دانلود
:: دانلود مستقیم داستان «به شیوه‌ی کیان فتوحی» با فرمت پی‌دی‌اف
:: دانلود مستقیم داستان «به شیوه‌ی کیان فتوحی» با فرمت EPUB
:: چندوچون سقط شدن این داستان در اداره‌ی کتاب وزارت ارشاد




صفحه‌ی قبل | صفحه‌ی بعد

طراحان :پشتیبانی
آرش خاکپور :طراحی
آیدین نصیری :اجرا
بازنشر کاغذیِ یادداشت‌های خوابگرد، بی اجازه، و بازنشر الکترونیکی ِ بی لینک روا نیست.